Suzan Kuran Şiirleri - Şair Suzan Kuran

Ey kuzeyin
Dilsiz okyanusu
Konuş benimle
Git söyle o gün ışığına
Her türküde
Yalnızlığıma taşıdığım

Anılarımız kopuk kopuk.
Bir sevda alıp başını gidiyor işte.
Efkarlı bir lodos esiyor
Düşlerin yamaçlarından
Yaşam sevincimiz buruk
Ihlamur kokulu ebruli akşamlar.

Denize yağmur yağıyor
Özdere sahillerine
Sökün etmiş eylülün hüznü
Yoksa gökyüzünün mavisi
Bir başka bahara mı kaldı
Sanki sözün sevdanın

Denize yağmur yağıyor
Özdere sahillerine
Sökün etmiş eylülün hüznü
Yoksa gökyüzünün mavisi
Bir başka bahara mı kaldı
Sanki sözün sevdanın

Mimozalar çiçek açtı
Sevgilim
Bahar yine burada
Yeşile bürünmüş
Tüm dağlar
Güneş aynı güneş

Ey akşamın
Hüzünlü gün batımı
Turuncu bulutların
Saçaklarında
Işıyan mavi deniz
Ülkemde yaşam

Ne güzeldir;
Ormanın , yağmurun
Sesini dinlemek
Güneşin ve denizin
Kardeşliğini görmek
Gökyüzünün mavisini

Ne zaman
Ağlasa çocuklar
İner yaralı ceylanlar
Pınarlara
Kapkara bir gün vurur
Düşlerime

Fırtına öncesi sessizliğinde
Kalbimdeki okyanus
Yoğunlaşmış duygularımla
Yalnızlığın resmini çiziyorum
Mavi bir gökyüzüne
İsyan yıllarının ardından

Önce erguvanlar
Çiçeğe durdu
Sonra sen geldin
Avuçlarında
Tonlarca hasret
Ekmek şiir gibi