Suzan Kuran Şiirleri - Şair Suzan Kuran

Biliyorum
Bir gün çıkıp geleceksin
Dağ rüzgarları ellerinde
Gözlerinde
Gülüşlerim olacak
Bensiz anlamsız olacak

Biz devrimin
Karanfil kokan
Yürekli çocuklarıydık
Özgürlük ateşlerinde
Alev alev yanıp
Güneşte soluyorduk

Karanlık gecelere
Yürümek zordur
Sevgilim
Yitik zamanların
Kelepçeli sabahlarına
Savrulan sevdaları

Bu kente ,kar düştüğünde
Depreşir bende
Eylül aşkları
Sevdalı bulutlar
Dolaşır durur başımda
Mavi bir kelebek gibi

Belki bir gün

 Bir seher vaktinin
Duası olup

 Hasret büyülerinden

Çekip geleceksin

Yorgun bir gezgin gibi

Kimi zaman
Acemi bir mutluluk
Çöker mapushaneye
Kıpırdar kalbimizin kıyıları
Bakar yüreğimiz
Gülmek için bir bahaneye

Öyle kolay değildi
Her gece karanlığa inat
Doğurmak gözlerinde
Yeni bir günü
Kuş seslerini,denizi
Yalansız sevişmelerin

Konuş biraz sevgilim
O yarım kalan sevişmelerin ardından!.
Sonbahar yağmurlarına benzemesin
Eylül kokulu kalbim
Haydi anlat bana aşkın ne olduğunu
Mavi bir alev gibi deniz üstünde yansa da

İnsan sevmeli,
Kopuşun yağmurunda
Islanırken
Karanlığın değil
Aydınlığın kapısını çalmalı.
Âşık olmalı insan.

Yüreğini alıp
Bilinmez mevsimlere
Götürmek istedi .
Oysa ikimiz de
Hep umuda koşmuştuk
Bir aşk masalının içinde ,