Gel bu akşam da közlenelim, ciğerim;
Ya sen beni yak ya da ben beni.
Atalım çaydanlığı ateşe, çekelim kafaları;
Ya sen beni demle ya da ben beni.
Alayına sövelim Salacak'ta yürüyenlerin,
Yakalım Üsküdar'ı, Kadıköy'ü, ardımıza bile bakmayalım.
Sonra da kutlayalım elvedaları ninnilerle;
Ya sen beni uyut ya da ben beni.
Yıldızlar kayıp, belli ki güneşin yasındalar,
Sessizlik bozar mı dersin efkârın fiyakasını?
Atalım mı bir tavla, sallayalım İstanbul'u;
Ya sen beni kır at ya da ben beni.
Yağmurun kokusu da bir başka bugün,
Üstelik buram buram özlem çiseliyor.
İki şiir daha atalım ateşimize;
Ya sen beni harla ya da ben beni.
Yanalım ağır ağır gecenin kasvetinde,
Yetmedi, çakalım kibriti anılarımıza.
Ve sonra da sıkalım mermiyi sükûnetimize;
Ya sen beni sustur ya da ben beni...
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 16:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Susmayan kırıntılar




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!