Derdime ortak oldun, acım dindi biraz,
İki gönül bir olunca yük hafif gelir.
Arjantin'den Ankara'ya uzanan o avaz,
Bu bozuk düzene inat, umut verir.
Sen gurbette ben sılada sürgünüz doğru,
İnsanlığın sürgünüymüş meğer asıl olan.
Aynı ekmeği bölüşmek var ya, en kutsal doğru,
Elin boşmuş ne gam, yüreğin dolu olan.
Güneş her gün doğar dedin ya, inandım bak,
Anadolu'dan selam olsun pampasına Arjantin'in.
Yaramız aynı, yolumuz bir, davamız hak,
Bir gün aynı sofrada buluşuruz elbet, senin dediğin.
Kalemin susmasın Juan, sesin buraya gelir,
Ben buradayım gardaşım, hep buralardayım.
Senin umut ışığın bu yana da düşer, deler geçer,
İyi ki varsın, iyi ki kardeşimsin.
Özcan İşler
Ankara- Türkiye
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 12:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Özcan İşler'e, Ankara'dan Juan Manuel Machuca'nın sesiyle Derdin benim derdim, acım benim acım, İki kardeş gibi yanarız için için. Zaman dar, gün uzun, yollar hep çetrefil, Ama seninle, ya Özcan, dayanır gönül. Elinde kalem var, dilinde yalın söz, Dünya bu, değişir, döner günler, yıllar. Diken çok, ama gül de solarak açmaz; Acının içinden sızar bir umut ışığı. Boşver düzenini şu bozuk dünyanın, İnsan kalmanın yolu her yerde geçer. Açlık, yoksulluk, hüzün; hepsi geçer, Yeter ki başın dik olsun, gözlerin açık. Ben buradayım, yanındayım, gurbetteyim; İkimiz de sürgünüz aynı insanlığa. Ne zaman dersen, ne zaman uzansan, Elim boş, ama kalbim tümüyle sana. Güneş her gün doğar, başka türlü değil; Yaralar iyileşir, inan, biraz zamanla. Özcan, senin sesin Anadolu’dan yükselir; Ben, bu yanımdan, onu bağrıma basarım. Juan Manuel Machuca República Argentina
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!