Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Ey koca kubbe, ihtiyar minber
Yorgun mihrap
Nerede tulumbacılar, hamallar, külhanlar, natırlar
Nerede davudi sesiyle. Tellal.
Hani nerede
Omuzlara konan güvercinler

İŞTE BÖYLE

Muğlak ifadelerin içindeki giz
Virgülle yamalanan bir iç çekişin paramparça kumaşı
Hiç bir tesellinin iğne, hiç bir umudun iplik olmadığı lüzumsuz bir şey
İmgelerle nefes alan

İSTİĞFAR/NAMAZ/NİYAZ

Bu gün taze bir şafak beslerken kurdu kuşu
Rindane bir huzurla, erken uyanacağım
düzlüğe varmak için, tırmanıp son yokuşu
Sicim sicim ter döküp, hamde boyanacağım

İTİRAFIM EFENDİME(sav)

Kafamı boşalttım ben, ne düşünce ne fikir
Aklımı silkeleyip bırakmadım tek zikir
Beynimi yıkayarak, pakladım masivadan
Zaten benden değildi, ruhuma bulaşan kir

Kızıl kızıl şuleye gark oldu pervaneler
Dışı yeşil görünür, içi kızıl haneler
Akıllılar delirdi, akıllı,divaneler
Uyduruk arzularla, en kaçık bahaneler

KADER VE KEDER

Gönül hicret ederken dönülmez diyarlara
Gurbet içinde gurbet, hüzün siner efkara
Kirli beyaz başımın traşıdır her günüm
Küllenmiş sakalımın her teli ayrı yara

KADIN

Hayatın anlamı, varlık sebebi
Tefeyyüz çeşmesi, lâ-yuhsâ debi
Babanın onuru, zevcin edebi

Ne kıraat ne kahve, yermeyi demleyen çay
Gençliği vuran deprem, orta yaşı kıran fay
Bilmeyen çok bilmişler, ülkeyi kurtarmakta
Ellerinde uçurtma, ayaklarında kaykay

Kimi düzen devirir, hınç alır kana kana

Kalem hayat vermese, söz uçar mana kaçar
Cahil kalemle zengin. Kalemsiz bilge naçar
30.09.2023

KALE(M)

Sen yedi canlı mısın?
Ölmeyi bilmezmisin? canın yokmu senin?
Benim kalp atışlarımı sayarsın
Yüreğimde sakladığım en mahrem sırlarımı