Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Ben kendime ağlasam, sözün gözü yaş olur
Zülfüyare, çağlasam, gözlerinde kaş olur
Yüreğimi dağlasam, kırılmış bir baş olur
Duamı, bedduamı, tarihe yaz kalemim

Kimi zaman boş dosta, bazan yalan sevgiye

Tıbkı bir gölge gibi bendim peşinden gelen
Her tipinin içinde, benim sesi yükselen
Benim yalçın doruğa geçit vermeyen belen
Benim tutuşmuş meftun, bilirmisin KARDELEN

Ben sevginin yetimi, sen baharın öksüzü

İrfanın mektebinde kargaları okuttuk
Amelin mutfağında tuzumuzu kokuttuk
Kalp kilidi kırıldı, sadakat istilada
Sevgi kilimlerine siyah desen dokuttuk

Yılışık gülüşlerin içinde yandı vefa

Nedirki bu telaş, bu panik neden
Varmıki, mideden öteye giden

Hırsının,kölesi, doyumsuz, bunak
Tok olmak, önünde varılmaz konak

KARŞILIKSIZ SEVGİLER

Kahrını haykırırken yaprakları solgun çiçekler
İsyanı yankılanır saksılarında
Ama nafile
Slüetleri sesleri nefesleri

Kamusu, lügatı, kaldırdık rafa
Manayı harcadık, saçtık etrafa
Derinlik bitleşti, sığlık zürafa
Sözlüğe nadanlar mana katıyor

Görki, manitaya döndü sevgili

Henüz şafak sökmeden ağarmadan tan yeri
Simsiyah bir hayalet aştı pencereleri
Değirmi çehresiyle ayaksız gulyabani
Kulağıma sapladı bir fısıltı hançeri.

Beni delirtmek için neler söylenir neler

Soluduğun havayla nemlendir toprağını
Hayat denen saksıya lütuf çiçekleri ek
Menfaat dediğimiz ,saçta dökülen kepek
Ne kadar atarsan at, zarın, hep gelir hepyek
Her güzel görünene, nefis havlayan köpek
İmanın kandilinde, yak fanilik yağını

Sanmaki rahat olur, atlaslar ve kasırlar
Nerde şefkatli ağuş, merhamet kür ü hani
Han fani, yolcu fani, bir bir geçer asırlar
Han yolcuya gariptir, yolcu han a yabani
Bergama ile Petra bize yüzünü sırlar
Lisan'ı hali oku, bir mektupki RABBANİ

Cüzi iradem ile nefsimi karıyorum
Atom atom içimde kendimi arıyorum

Moleküler yapıdan, terkip edilmiş kür'üm
Bunu bildiğim halde, inkârcı ve nankörüm