Sulu Kuru Şiiri - Oğuz Toy

İnsanın sakalı dökülmez derdi babam
Babasız kalınca anladım köse olduğumu
Nefes almak ve ciğerin yanması
Küllerimin dökülmesi şafağa
Tüylerimin dökülmesi
Ve babamı unuttuğum 17. Cumartesi
Geceyi gün ettim uyumak için
Bir karton daha sıyrılır
Sinek yine bacağımı bulur konmaya
Sinekle söndüreyim diye sigaramı
Kediler gırlar cızıldar
Yok yok yalan deme
Ne uyunmamış bir gece
Ne de bir kadehin dibi
Ne de bir bahar cıvıltısı
Sadece yırtık terliğim
Ve bardağım dolu suyla
Yok yok yalan deme
Sular kesik bileğim kesik
Yastığın iki tarafı da buz
Sinekte gitti malum
Bir bardak daha uyuduğum günlere
Mentollü bir gece daha sıvazlar
Ben bir daha hiç şiir yaşamam
Oedipusun babası ölür gencecik
Anası dul kalır
Babamı özlerim gencecik
İmsak dağılır gün doğar
Ardından bir soğuk kalır
Bardağımda
Bir gün aşklar biter
Yok yok yalan di mi
Gün biter gibi bitermiş
Kapıya sıkışır cancağızım
Ne çilingirler kurtarır ne de buz
Yastığıma banardım oysa
Şimdileri yüzüstü yatarım
Dizlerim çekici gelmiyor artık
Bir söz var biriktirdiğim
Sinekler gelmeden
Yeri ve zamanı değil
Bayat adamın çöpten ekmeği alması gibi
Bir baba ve babasızlık
Tarihle nasılda cilveleşir