Siradan bir hayat
Duymadım sesinizi
Ansızın çekip giden sizmiydiniz
Safagi dökülmeden yüreğimin
Saclarima ak düşüren sizmiydiniz
Benmiydim gitmenize sebep olan
Kitaplarida insanlarida ayni tutalim
Ikisininde ortak yonu degilmi ki
Birini konuşmadan diğerini okumadan anlayamazsin.....
Hey kadin biliyormusun
Aşık olmak zorundasın
Bana değilsede bir başkasına
Ama aşik olmak zorundasin
Yoksa nasil tadina varacaksin
Ey aşk doğurdugun cocuklarinla savaşiyorsun
Onlarla kendini avutuyorsun
Ve onlari her gun kiyimdan geciriyorsun
Once bir demet gul oluyorsun
Sonra bir ayrilik destani
Apansiz gecenin zifiri sevdasidir
Demi turmus yureğimde
Ve gözlerinde titriyor ruhum
Ellerine düşse apansiz
Bir gün alacağım sizden
Güllerle donatacağim
Ve hasret yakacagim
Alin teri süreceğim susleyecegim
Kendimi de hazırlayacağım
Bir kadin tanıdım
Serçe boyu kadar mutlu
Sanki bir serçenin
yaşına erişmek için
Kendi kanatlarını kırıyordu
Anladım ozaman
Bir savas meydanin da yenilgiye ugramis
Bir bir şair yarim yamqlak birlestirdigi
Şiirinde dedigi gibi
Bir butun olmamaktir ask
Ve ugruna hergun meydan meydan savasmaktir
Özür dilerim kadın
Sen bir delinin beyniyle rakssedemezsin
Çünku senin aklinin ve yüreğinin harci değil
Yaşamayi deli gibi severken
Duygularini bir bir öldürmek....
..
Çocuk çocuktu buyudu
Sonra
Seni onu digerlerini ogrendi
Ve
Sıniflandirdi
Biraz daha buyudu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!