Sükutun Saklısı Şiiri - Sami Özay

Kimse bilmez içimdeki o kördüğümü,
Sessiz bir limanda demir atar gemiler.
Dilime mühür vurulur, susar kelimelerim,
Gözyaşıyla sulanır içimdeki gizli yer.

Bir hüzün perdesi iner akşamın vaktine,
Uzaklardan bir ney sesi, derinden bir inilti.
Bu yalan dünyada sığındığım tek liman,
Gönlümün ta ortasında bıraktığın o ızdırap kırıntısı.

Adını anmasam da kalbim bilir yerini,
Her nefeste sızlayan o derin sızı sensin.
Karanlık gecelerin sonunda doğan şafak değil,
Ruhumu aydınlatan o saklı kandilsin...