Şubat Türkay Şiirleri - Şair Şubat Türkay

Affet bizi tanrım...
Zalimin elinde oyuncak olduk...
Sen bile tasarlayamazdın olanları
Önce cahil geldi ...
Sonra saz arkadaşları...
En tehlikeli türden bunlar..

Alt tarafı candır yanar, faniliğin gereğidir

Ebedilikten uzak, edebiyata yakınız

Bir şiir yazarsın geçer..

Benim çekik gözlü, kalbi büyük kızım..

Küçücük ellerinle geldin sen..

Kara kuru bir şeydin..

Bir imkansız masaldı
Cumhuriyet..
Mavi gözlü iyi kalpli bir amca anlatmıştı..
Umudu kesmemiş
Biz ahmaklara inanmıştı...
Emanetin ihaneti gecikmeyen hakikat..

Acıyı öperek iyileştir..

Aşkın yalan olup olmadığı belli değil..

İkimize çıkan yolları bir köprü ile birleştir..

Arka sokaktan dolaştım..

Beni daha erken öldürebilmen için..

Birkaç el ateş ettin..

Hiçbir zaman dibe vurdum diye üzülme..

Cehennemin en önemli özelliği..

Her zaman daha aşağıda bir yer olması

aslında herkesten hoyrat bizim duruşumuz,

zamanın ispanyol paça külleri arasında

ya erken doğmuşuz,

Düşme!
Yıkılmış bir şehir gibi..
Düşme!
Yakılmış ülkem gibi..

Büyük bir adam ne güzel söylemiş,

Birlikte can duvarlarını boyamıştık.
En sevilmeyen renklerle..
Aşkın kaç tonu vardı.
Kaç kez buluşmuştuk bu delilikte.

Hadi diyelim yeniden çocuk olmuştuk.