Suat Zobu Şiirleri - Şair Suat Zobu

Yürek hasta hastalandım
Yandım ateşine yandım
Yanlışlığı bilir iken
Senin sözüne inandım
Güneşi tersten doğdurdun
-

.
Nasıl sevinmiştim mutlu olmuştum
Kerem’in Aslı’yı bulduğu gibi
Nirvana ’ya çıkmış huzur dolmuştum
Güneşin batarken solduğu gibi
-

Zaferi, Kazanan Kutlar

Yüz yıl önce yurdumu kara bulut bürüdü
Emperyalist devletler itlerini sürüdü
Dört yanı düşman sardı öz yurduma yürüdü
“Çanakkale geçilmez” geçemediler ancak

sabahları artık daha yavaş uyanıyorum,
çay kendiliğinden soğuyor,
güneş pencereye vurmadan
kalkmıyor içimdeki sabah çiği.

eskiden horozdan önce uyanırdım,

Şiirin Hikayesi

Hakkıyla güne gelenler;

sözüm meclisten dışarı..

.

Yine akşam oldu yine sensizim,

Usulca kapıdan girsen olmaz mı..?

.
Hala çiledeyim bak bu yaşımda
Gelene geçene kanıyorum ben
Müthiş badireler döner başımda
Herkesi kendimden sanıyorum ben
-

-
Kirman eğirirdi avlu önünde
Nazik elle yünü diderken gördüm
Daha küçücüktü son gördüğümde
Kırda beş on kuzu güderken gördüm
-

-
Çevremizle dost olalım kavga ne
Onurlu bir yaşam sürek Emmoğlu
“Ağzın eğri gözün kör” mü bahane
Omuzu omuza verek Emmoğlu
-

.


gara gün gararıp galmaz gara gözlüm gara gaşına gara gözüne gurban gara gara gönüllü gavurlara gadirmevlam gün göstermesin. ayağında tozun aşında tuzun yolunda halı olurum upuzun