Suat Zobu Şiirleri - Şair Suat Zobu

Soysuz...

.
(Hiç kimse ya da çok kimse)

Önüm arkam sağım solum neresi…

Şaşırttın yolumu bulamaz oldum,

Görenler sanıyor çavlan deresi,

Elli dört yaşında kendi halinde,
Yaşayan biriyim ölü değilim,
Aka ak diyorum karaya kara,
Benim rengim nettir flu değilim…
..
Bir şeyin eskisi yenisi değil,

Biz hepimiz Ermeni’yiz dediler,

O ayaktan gör ne haltlar yediler,

Hocalı’mız katliama uğrarken,

İnsan Olmak Gerek

.


ÖNCE:

.


Ben burda öksüzüm sen orda yetim,

Nedense gülmüyor yüzümüz Ali.

Anlayış merhamet yok ki bir kere,

Hayata darıldım pes ettim artık,

Şu işim rast gitsin dedim boş yere,

.

Çıkıp bakabilsem dağlar başından,

Geçtiğin yolları görürüm vallah.

Ne mektup, ne selam, ne de haber var,

Unutmuş mu bilmem, terk etmiş belli.

Sevilip sevdiğim ahu gözlü yar,

Kapıyı çarpıp da gittin gideli,

Dımdızlak ortada kaldım vefasız.

Hayatımı zindan ettin edeli,