Suat Zobu Şiirleri - Şair Suat Zobu

Önüm arkam sağım solum neresi…

Şaşırttın yolumu bulamaz oldum,

Görenler sanıyor çavlan deresi,

Soysuz...

.
(Hiç kimse ya da çok kimse)

Elli dört yaşında kendi halinde,
Yaşayan biriyim ölü değilim,
Aka ak diyorum karaya kara,
Benim rengim nettir flu değilim…
..
Bir şeyin eskisi yenisi değil,

Biz hepimiz Ermeni’yiz dediler,

O ayaktan gör ne haltlar yediler,

Hocalı’mız katliama uğrarken,

İnsan Olmak Gerek

.


ÖNCE:

.

Çıkıp bakabilsem dağlar başından,

Geçtiğin yolları görürüm vallah.

Anlayış merhamet yok ki bir kere,

Hayata darıldım pes ettim artık,

Şu işim rast gitsin dedim boş yere,

.


Ben burda öksüzüm sen orda yetim,

Nedense gülmüyor yüzümüz Ali.

Dizimde ferimsin,

Önümde fenerim,

Yolumda nurum, yaşamımda onurum,

Diyorlar ki unuttu bilmiyorum doğru mu?

Mutluluğun üstüne duydum sünger çekmişsin,

Doğruysa kara taşla dövem garip bağrımı,