Sözün Dergahı Şiiri - Sadık Kocabaş

SÖZÜN DERGAHI
Şu yalan dünyanın zehrini tattım
Gönül sarayımı yıktı bu derviş
Benliği öldürüp bir yana attım
Aşkın ocağını yaktı bu derviş

Ne hırkaya sığdım ne taca kandım
Kendi ateşimde kavruldum yandım
Dostu her nefeste özümde sandım
Gözyaşın deryaya döktü bu derviş

Sırtımda çileyle yollara düştüm
Ham idim evvelce, piştikçe piştim
Kendi darlığımdan engine taştım
Dünyanın ipini çekti bu derviş

Malı mülkü koydum elin ardına
Düşmedim nefsimin kör muradına
Yandım da karıştım dostun adına
Varlığı yokluğa dikti bu derviş

Maziye bakınca bağrım delinir
Hak kapısı ancak aşkla bilinir
Vakit tamam olur, bir gün gelinir
Kalemsiz Şair idim, sustu bu derviş