Söz Dinlemez Şiiri - Kasım Kobakçı

Nasihat eylesen, havaya uçar,
En güzel fikirden, delice kaçar,
Söylenen her söze, kapalı kapı,
Söz dinlemez kişi, başa dert açar.
*
Ateşe atlar da, yanmaktan korkmaz,
İnatçı keçidir, geriye bakmaz,
Dostları uyarsa, gülüp de geçer,
Söz dinlemez kişi, kafaya takmaz.
*
Göz gören boşluğa, adımın atar,
Bir inat uğruna, dünyayı satar,
Uyarı yapsan da, dönmez yolundan,
Söz dinlemez kişi, çamura batar.
*
Kış günü sokakta, ceketsiz gezer,
En güzel dostluğu, bir lafla ezer,
Aklı beş karışta, uçar göklerde,
Söz dinlemez kişi, canından bezer.
*
Yanlışın peşinde, umudu biter,
Göz gören yılları, eriyip yiter,
Nasihat edene, suratın asar,
Söz dinlemez kişi, cahilden beter.
*
Burnunun dikine, gitmekten yılmaz,
Yanlışı çoktur da, geride kalmaz,
En derin kuyuya, düşüp boğulsa,
Söz dinlemez kişi, hiç ibret almaz.