Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şairem sözünün karşılığını lügatta bulamadım...
her insan yasina-hayatina göre bu soruyu sorar...yani yalniz degilsiniz sevgili sairem...
BAZEN DUYGU YOGUNLUGUNDA INSAN KENDINI NADASA BIRAKMALI ARINMALI TÜM OLUMSUZ DUYGU VE DÜSÜNCELERDEN VE YENIDEN HAYATIN ANLAMINI YER ETMELI KENDINE YASAM ÖYLE YADA BÖYLE GÜZELLIGIYLE DEVAM EDIYOR SEVGILER BAYAN AKTAS
Zamanın ne getireceği ne götüreceği belli değil.
gönlünüze göre olması dileğiyle kutlarım.
Zamanlama doğru muydu ki
nadasa bıraktım, kendimi
ve mümkün müydü ki
Bir uç yakalamak...
tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta