Ben kalbimin kıyısına sürgün yedim.
Yürüyemedim dert, tasa, gam ve acı.
Buldu beni katranıyla, hayret içindeyim.
Akılsız talihlerle boğuştum hep.
Mecalsiz kaldım en uzun yollarda.
Kafiyesiz şarkılara eşlik ettim.
Oysa dünya mordu, görmedi ki gözlerim.
Koşa koşa gittim en olmayası yollara.
Merakım beni harcadı nankörlerce.
Açıktı kapım ardına kadar ve sonra.
Yılgın düşlerime yenik düştüm baharla.
Gelip geçer dedim umutlar besledim.
Darmadağın oldu içim, gelenlerce.
Malayani hayaller, onlara sebep.
Kenan Gezici 26/04/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 27.04.2026 00:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!