Sonbahar hüzünleri dolaşıyor gölgemde.
Böylesi yaşanmadı dünyanın bir yerinde.
Sözle dağıldı sükut, bitti bütün hayâlim,
Sönmez yangın gibisin, yandım ben ateşinde.
Dinmez artık bu sancı, bir feryattır içimde,
Deli bir rüzgâr eser, buz keser her biçimde.
Bir ok gibi saplanır, her sabah yanar kalbim,
Düşmüşüm yerlere, kalkmaya yok ki hiç hâlim.
Sevdiğin çiçekler açmış, o senli bahçemde,
Bitmez bu hasretin, alev yanar yüreğimde.
Mor menekşeler solmuş, bülbül ki kaldı sükût,
Gel gör viran haldeyim, sende bitti tüm umut.
Yazıldı ferman bir kez, silinmez kaderimde.
Savruldum bir yaprak gibi, kaldım sensiz bu yerde.
Aşktan gülmedi gönül, gülmek artık çok uzak,
Aşkınla gönlüm yoruldu, oldun bana tuzak.
2013
Kayıt Tarihi : 31.07.2026 18:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!