Son Veda Şiiri - Güven Tekin

​Ben ölünce ağlamayın, tutun yasımı sessizce,
Ruhum huzur bulsun nurla, her dua yükselince.
Dünya yükü bitti artık, dertler geride kalsın,
Yâd edin gülüşümü, gönlünüz ferahlasın.

​Gözden süzülen damlayla yormayın şu canımı,
Ben ölünce ağlamayın, anın güzel yanımı.
Kaderin çizgisi buymuş, vade doldu nihayet,
Sükûnetle uğurlamak olsun bana emanet.

​Ben ölünce ağlamayın, fani mülkten göçerken,
Bir veda busesini sevgimle hep seçerken.
Gönlünüzde yaşasın bıraktığım her eser,
Ağlamak gideni değil, sağ kalanı hep üzer.

​Vuslat vakti gelince, toprak beni sarınca,
Ben ölünce ağlamayın, ismim dilde varınca.
Hakkınızı helal edin, dualar rehber olsun,
Kalanların ömrüne huzur ve neşe dolsun.

​Ben ölünce ağlamayın, gidişim sessiz olsun,
Gönlünüzde matem değil, sadece huzur kalsın.
Kırılan kalpler varsa, sevgiyle tamir olsun,
Her güzel hatıramız, vasiyetim sayılsın.

​Yolun sonu göründü, menzilime varırken,
Ben ölünce ağlamayın, veda vakti gelirken.
Ruhum göğe yükselip, toprağım can verirken,
Bir fatiha yeterli, güneş benden doğarken.