Bitti artık devr-i söz, sustu gönlüm nâgihân
Bir nefeslik cümle imiş sandığım her kâinât
Kaldı geriye tek hakikat: sükût-u bî-nişân
Silindi ismim, cismim, gölgem ve her nişân
Ne bir nida yükselir, ne dâr kalır, ne meydan
Aşk da indi derinliğe, külden arta yok figân
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta