Sustum artık, söz denilen perde kalksın aradan
Bir nefeslik “ben” silinsin, hak görünsün sıradan
Dâr u dünya gölgesinde yankı düşsün yaradan
Ses kesildikçe duyulur, hakikat derûnadan.
Aşk ateşi küle döndü, köz kaldı kalbimde
Köz de sustu, nur göründü sessiz bir tecellîde
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta