Sen Yılgın nehirlerin bıraktığı Çor
Şu yalap kuraklığın ölü tenisin!
Ahdin son sözü, ey vakti gelen
Şer-i kabulün iki kolunda
Suyu kül taşıyan Pullu öfkesin
Izdırabın altın mahşerinde
Şer ile dövülmüş son mizan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta