Son Perde Şiiri - Ben Okanka

Toprak çağırır sesini,
Keser koca nefesini.
İki metre beyaz bezmiş,
Alır ömrün ivmesini.

Saray oluverse hanın,
Hükmü kalmaz o sultanın.
Musallaya yattığın an,
Canı biter her yalanın.

Ne mal kalır ne de şöhret,
Arkandan okunur hayret.
Kibirle bastığın toprak,
Der ki: "Hadi şimdi sabret."

Kapanır o en son perde,
Çare aranmaz bu derde.
Dünyayı feth etsen bile,
Uzanırsın soğuk yerde.