Çocukluğum Şiiri - Ben Okanka

Kar altındadır benim o mavi çocukluğum,
Uzak, kuytu bir uçurum kenarında unutulmuşum.
Kuru ekmeğe katık ettiğim o ilk gençlik hevesi,
Ve o kara kışta göğsüme vuran memleket nefesi...

Yaralıdır kuşlarım, kırgındır sapanım şimdi,
Sokaklar beton, gökyüzü yabancı bir el gibi.
Ah, hani nerede o göğsü yırtan deli rüzgar ?
Büyüdükçe daraldı dünya,
Büyüdükçe kirlendi o beyaz karlar...