Yorgun bir gölgeyi omuzlayıp geçtim bu ömürden.
Avucumda sönmüş közler, dilimde küle dönen dün.
Bir yangın koptu içimde, sorma artık nedenini.
Kendi göğsümde vurdum o çocuksu masumiyetimi.
Gurur dedik, ömrümüzü bir kibrit çöpü gibi harcadık.
Bu hayatın ayazında hep başkasının ateşinde ısınmaya çalıştık.
Vuslatı mevsim sandık, gurbet göğsümüze hançer oldu.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta