Son Mumun Nefesi Şiiri - Yorumlar

Bahtiyar Cm
167

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Yorgun bir gölgeyi omuzlayıp geçtim bu ömürden.
Avucumda sönmüş közler, dilimde küle dönen dün.
Bir yangın koptu içimde, sorma artık nedenini.
Kendi göğsümde vurdum o çocuksu masumiyetimi.
Gurur dedik, ömrümüzü bir kibrit çöpü gibi harcadık.
Bu hayatın ayazında hep başkasının ateşinde ısınmaya çalıştık.
Vuslatı mevsim sandık, gurbet göğsümüze hançer oldu.

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta