Masada duran o eski lambanın titrek ışığında sanki bütün kelimeler birer birer benden uzaklaşıyor.
Bu, sana yazmaya yeltenip de yarıda bıraktığım kaçıncı kâğıt, hatırlamıyorum.
Ama bu defa kalemin bittiği yerden değil, kalbin sustuğu yerden devam ediyorum.
İşte...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta