Masada duran o eski lambanın titrek ışığında sanki bütün kelimeler birer birer benden uzaklaşıyor.
Bu, sana yazmaya yeltenip de yarıda bıraktığım kaçıncı kâğıt, hatırlamıyorum.
Ama bu defa kalemin bittiği yerden değil, kalbin sustuğu yerden devam ediyorum.
İşte...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta