Bak, kalem elimde can çekişiyor.
Parmaklarım titriyor, sanki ömrümün son sayfasını çeviriyorum.
Şu boş kâğıt, masanın üstünde sessizce bekliyor.
Yazdığım her satır, içimden kopan bir parçanın izi.
Harfler avucumdan kırık cam gibi dökülüyor.
Dokunsan kanar insan.
Her kelime biraz veda, biraz yenilgi.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta