Bak, kalem elimde can çekişiyor.
Parmaklarım titriyor, sanki ömrümün son sayfasını çeviriyorum.
Şu boş kâğıt, masanın üstünde sessizce bekliyor.
Yazdığım her satır, içimden kopan bir parçanın izi.
Harfler avucumdan kırık cam gibi dökülüyor.
Dokunsan kanar insan.
Her kelime biraz veda, biraz yenilgi.
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta