Son Bir Dilek Şiiri - Yorumlar

​Zaman avuçlarımdan kayıp giden ince bir kum gibi,
Ne rüzgârı durdurabiliyorum artık pencere kenarlarında,
Ne de içimde durmadan yankılanan o eski, yorgun saat sesini.
Günün ilk ışıkları sessizce odaya sızarken anlıyorum yalnızlığın rengini;
Dile kolay, geçen onca seneden sonra içimde tek bir düğüm kaldı çözülmeyen,
Her nefeste göğsümü daraltan tek bir vasiyet gibi: