Saatlerin kadranında biriken o gri toz,
ve içimde gitgide devleşen o eski, o yorgun sessizlik...
Sensizliğin son demindeyim şimdi.
Hani bir yaprak düşer ya toprağa hışırtısız,
tam o düşüşün eşiğinde,
yerçekimsiz ve rüzgarsız bir boşlukta asılıyım.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta