Saatlerin kadranında biriken o gri toz,
ve içimde gitgide devleşen o eski, o yorgun sessizlik...
Sensizliğin son demindeyim şimdi.
Hani bir yaprak düşer ya toprağa hışırtısız,
tam o düşüşün eşiğinde,
yerçekimsiz ve rüzgarsız bir boşlukta asılıyım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta