İşte yine çöktü sessiz ve hüzünlü koyu gece
Dertlerim şaha kalktı beynimde binbir bilmece
Gözlerim dalar gider dörtbiryanım betonarme
Boğulur nefessiz kalırım boğazım kesilircesine
Birden irkilir kendime gelirim betonun soğu kalbime işlemiş
Fakat duygularım o kadar yoğun ki bedenim hissetmemiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta