Son An Şiiri - Kenan Gezici

Çok vakit durduğum yok.
Bilmiyorum yolculuk mu var.
Çok yaşadım uzundu uzun.
Ne vakitler geçip gitti.
Kül örttü bir de toz bulutu.
Etrafta ciyak ciyak.
Sesler var çok sinsi,
Bulmuş fısıldayacak kulak.
Beni kötülemiş yılan.
Ağacın büyüdüğünü gördüm.
Ot bitmeyen taşta.
Bir zaman geçti bir an.
Yalnızlık üstüme yığıldı kaldı.
Dal beni düşürdü ama kendisi yandı.
Dumanı tütmeyen,
Süzülmeyen ışık gibi.
Nedir bu etrafta duran.
Alacaklısı olmuş dünün.
Bu son seneler kıyamet kopar.

Kenan GEZİCİ 23/05/2026