Solgun Ve Güzel Şiiri - Ömer Koç 4

Eski resimler gibiydi solgun yüzün,
Güz eli değmemiş güller kadar güzel,
Baktığın her şeyde billurlaşan hüznün,
Aynada yüzün, mütemadiyen güzel.

Adı konmamış kuşlardı pencerende,
Maziyi sana bir çırpıda getiren,
Boşlukta büyüyen gözbebeklerinde,
Belki de sendin anlamını yitiren.

Şimdi nükseden tarifsiz acınla sen,
Geçen her gün yeniden yeşereceksin.
Yapayalnız kaldığında gölgenle sen,
Hüznünle barışıp, kederleneceksin.