Sokaklar Uğulduyor Şiiri - Suzi Ayyıldız

Sokaklar uğulduyor…
Beynimdeki koridorlar…
İçimde kopan fırtınadan habersiz gibi…
Siliyor ayak izlerini…
Hiç yürümemişsin gibi kaldırımlarımda…
Gölgen dahi küsmüş de bana…
Beklemiyor şimdi yüreğimin köşe başlarında…
Canımı yakıyor…
keskin bıçak misali söylediğin son sözlerin…
Onun için…
“Vazgeç” diyorum deli gönlüme…
“Sök at” diyorum anıları zihnime…
Söz dinlemiyor kalbim yine…
“Yok ol” diyorum hayaline…
Yine gelip dikiliyor gözümün önüne…
Oysa vazgeçtim, sesinden… sözünden…senden
Sokaklar… ah… sokaklar olmasa .
birde beynimde uğuldayıp durmasa…
Zihnimin dehlizlerinde yankılanıyor sesim…
“Yaşandı… bitti…” diyorum kendime…
Anlamıyor sol yanımdaki deli yine…
Sanki “unutma” der gibi acıtıyor sinemi…
“Yok… .yok,yok!” diye haykırıyorum… avaz avaz…
Beynimin ıssız geçitlerinde…
Duyan yok…
Ses veren yok…
Anlayan yok …
Uzaklardan bir ses geliyor sadece
“Unutma…” diye inliyor yine…sessizce
“Zaman…” diyor…
“Birazcık zaman…”
Geçecek
Olmuyor işte…
Zaman silmiyor acıları, daha da derinleştiriyor , açtığın yaraları .
Sustursam diyorum aklımın izbelerini…
Yüreğimin seslerini…
Benimle konuşur mu…
İçimdeki ışıksız… ıssız koridorlar?..
…Yok… yok…yok durmuyor
İçimdeki yollar uğulduyor…
Susmayan boşluklar inliyor…
Oysa aşkı… tam da şuramda göğüs kafesimin içinde…
Utanmasam… ağlasam…
Öyle sessiz sedasız…
Belki çığlık çığlığa…
Yutkunmadan boğazıma düğümlenmeden hıçkırıklar
duvarlara sinen…tüm acılarıma…
Ses verir mi ,içimdeki sensiz boşluklar?..
Geri dön… geri dön desem…
Öyle futursuzca…
Tüm gururumu… onurumu hiçe sayarçasına…
Olmaz işte…
Şimdi sadece “zaman” diyorum…
Zaman geçecek…
Ya susacak içimdeki uğultular…
Ya da konuşacak benimle…
Ben kendimden gitmeden önce…
Uguldayan sokaklar
Konuşaçak benimle uguldayan sokaklar