Sokaklar Öğretti Şiiri - Eray Yalçın

Sokaklar öğretti sessiz çığlığı
Gömüldü hayaller, kalmadı sığlığı
Kelimeler kanar, kalemim ise dik
Karanlıkta gölgen bile gider, bak eksik

Kırık aynalarda kendime baktım
Her bir parçada bir ateş yaktım
Yıkıldım ama hiç devrilmedim
İçimdeki çocuğa veda etmedim

Gülüşte bir yara, gizli bir keder
Sustuğum cümleler zehirle gider
İhanet tanıdık, sadakat uzak
Hayat bir sahne değil, kurulan tuzak

Ruhumda savaş var, barış çok yakın
Küllerimden doğdum, korkmayın sakın
Sustuğum yerden başlar fırtına
Yükledim dünyayı yorgun sırtıma

Kırık aynalarda kendime baktım
Her bir parçada bir ateş yaktım
Yıkıldım ama hiç devrilmedim
İçimdeki çocuğa veda etmedim

Güneş doğar elbet, gözünü kapatma
Küllerimden yazdım, sakın unutma