Sırları Fısıldarım Şiiri - Kasım Kobakçı

Mısraları dizerek sırları fısıldarım,
Karanlık sabahları aydınlığa bağlarım,
Uyuyan yürekleri durmaz şevkle sarsarım,
Ufuklarda saklanan baharımız parlıyor.
*
Gizli saklı izleri adım adım sürerek,
Zifiri zihinlere hakikati örerek,
Yeşeren ovaları neşesiyle süzerek,
İlyas misali yiğit yaralara merhemim.
*
Niçin fırtına koptu ansızın tepelerde?
Vaktin kusursuzluğu saklı şu perdelerde,
Hayatını adayan dervişimiz çöllerde,
Ahalimiz gerçeği idrakte kaldı geri.
*
Müjdeli rüzgarları ciğerime çekerim,
Kötücül fırtınayı ortasından keserim,
Kurumuş ağaçlara tohumları ekerim,
Tabiat uykusundan irkilecek sevinçle.
*
Buzulların suyuyla nehirlerimiz taşar,
Issız viranelerde hep sevincimiz yaşar,
Aydınlık sabahları yüreğimiz tez aşar,
Gölgelerin ardında yepyeni ufuk doğar.
*
Ellerini göklere kaldıranlar seslenir,
Merhamet yağmuruyla kalplerimiz beslenir,
Bahar kokan bozkırlar renkleriyle süslenir,
Toprağın derininde taze filiz yeşerir.
*
Yüce dağların ardı ışıklara boyanır,
Hakikati sezenler uykusundan uyanır,
Hasret çeken aşıklar vuslatına dayanır,
Asırlık rüyamızın kalkacak ağırlığı.
*
Kalemini sevdaya bulandıran bilgeler,
Sözcüklerin gücüyle silinir tüm gölgeler,
Aydınlığa kavuşur çorak kalmış bölgeler,
Kainatın kalbinde çiçeklenir merhamet.
*
Hasretin ateşiyle yanan canlar serinler,
Coşku dolu türküler söyler bütün enginler,
Bayram yerine döner yoksullar ve zenginler,
Kardeşliğin sedası doruklarda yankılar.
*
Tomurcuklar patlayıp ağaçlar yaprak açar,
Gökyüzünde turnalar özgürlüğüne uçar,
Kötülüğün tohumu diyarımızdan kaçar,
Nihayetinde varırız nurlu yarınlara.