Güneş, eşikteki gölgesini toplarken
Bir sızı başlar görünmez parmak uçlarında.
Eski bir alfabenin küskün harfleri gibi
Kendi sesine sağır, başka rüyalara uyanır insan.
Oysa demlikteki buğu, hatırlanmayı bekleyen bir dosttu,
Sıcağına sırt dönülmüş, uzak bir kış masalı şimdi.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta