Güneş, eşikteki gölgesini toplarken
Bir sızı başlar görünmez parmak uçlarında.
Eski bir alfabenin küskün harfleri gibi
Kendi sesine sağır, başka rüyalara uyanır insan.
Oysa demlikteki buğu, hatırlanmayı bekleyen bir dosttu,
Sıcağına sırt dönülmüş, uzak bir kış masalı şimdi.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta