“O zaman konuşmayalım,” dedi.
Yıkıldı dünya; tozu, dumanı, enkazı
Terletti beni.
Sonra bulduk arayı,
Zor kurtardı gönlüm paçayı.
Ya bir gülüşü var;
Şıpsevdi, sakız kokusu,
Çocukluğumun kaygısız neşesi.
Dilek ağacına bağladığım çaput mu düştü?
Nedir içimdeki bu sır saklamaz heyecan?
Sözde yağız, deli kanlı oğlan
Masum kız çocuğuna dönüştü.
Sarılsam geçerdi elem, keder;
İzin vermedi, olsun ne çıkar.
Elinden soğuk kahve
Kırk yıla bedel.
Arkadaşlık denen illet
Artık lügati baştan yazar.
Bir gün çok yakın olmak hayalim;
Bıraksa ben de ona iyi geleceğim.
Üzersem, dar ağacında olsun vebalim.
Gözündeki siyah lekeye
Bir ömür müebbet verseler,
Ant olsun, ayazında nefessiz izlerim.
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 09:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!