Sabrımı zorlayıp, sınırı aşma,
Çıkacak sonucu, beğenmezsin sen.
Kendini dev sanıp, boşa uğraşma,
Haddini aşarsan, beğenmezsin sen.
Hiç gitmeyecekmiş, gibi severim,
Gönlümü yoluna, serer giderim.
Lakin kırılırsam, hemen biterim,
Sessizce gidişi, beğenmezsin sen.
Hiç sevmemiş gibi, silerim izi,
Maziye gömerim, yaşanan gizi.
Kader ayırırsa, bir gün ikimizi,
Yabancı bakışı, beğenmezsin sen.
Öfkenin çenesi, düşüktür bende,
Sözlerim ok olur, kalır o tende.
Feryadım duyulur, her bir köşende,
Dilimin zehrini, beğenmezsin sen.
Lakin kırgınlığın, dili başkadır,
Ağzımı bıçak da, açmaz aşktadır.
Suskunluk içimde, derin köştedir,
Sessizliğim çöker, beğenmezsin sen.
Vazgeçilmez sanma, sakın kendini,
Yıkarım bendini, aşarım kini.
Unutma dünyanın, eski fendini,
Kibrinin sonunu, beğenmezsin sen.
Kimse vazgeçilmez, değildir inan,
Ahmaktır dünyada, buna hoş kanan.
Kendini tek görüp, her an aldanan,
Düştüğün o hali, beğenmezsin sen.
Sevenin kadri hiç, bilinmez oldu,
Vefasız ellerde, çiçekler soldu.
Gönül sarayımda, ışıklar söndü,
Zifiri dünyamı, beğenmezsin sen.
Dostluğun özüne, hile katılmaz,
Gönül pazarıdır, sevda satılmaz.
Yürekten silinen, geri tutulmaz,
Varlığım yok olur, beğenmezsin sen.
Garip Murat der ki; sözüm mertçedir,
Kırılan kalplerin, dili sertçedir.
Bu dünya bir handır, ömür bir göçtür,
Veda ettiğim gün, beğenmezsin sen.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 18:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!