Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sakın ola koymayın
Toplumsal harca mayın
İnsanlık değerlidir
Kolayca harcamayın

Kolay mı söyle bana senden uzak yaşamak

Kolay mı söyle bana uzakta nefes almak

Hücrelerime girdin genlerime işledin

Acıya katlanmak kolay mı sandın

Her anımda bilsen ismini andım

İçimde kor ateş yandım da yandım

Yaşamaktan korkmuyorsam, ölümden de korkmuyorum,
Allah'ın adaletinden, zerre miktarı şüphem yok,
İnsanlığımın dışında, asabiye kokmuyorum,
Zulümde ısrar edenler, ölünce yaşayacak şok.

Ne kadar tanıtırsan tanıt dilinle,
Bitki gibi çekip, köküne bakarlar,
Yaptığın ayna gibi yansır köküne,
Sözlerini alır ağzına tıkarlar.

Hep sesini duysaydım
Yalnız sana uysaydım
Kokunu yüreğime
Çekip çekip doysaydım

Hep yüzüme baksaydın

Bizim de kendimizi anlatma sorunumuz vardır.
Kendi içimizde bazı bakış açıları dardır,
İnsanlar konuşa konuşa sözünün anlamı da,
Konuşma dışında izlenen bütün yollar zarardır.

Konuşman gereken zaman ve mekanda konuşmazsan, bir daha konuşamazsın.

Bırakın da konuşayım, anlatayım dileğimi,
Dilimi susturan kişi, susturamaz yüreğimi,
Güçlü ve kuvvetli olan, bükebilir bileğimi,
Rabbim silinsin demezse, silemezler belleğimi.

Konuş dedim insaniye,
İblise yapsın reddiye,
Aklımı hemen uyardım,
İblis nefis ortak diye.