Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Çek elini ey dünya, bırak artık yakamı,
İsteyene bıraktım, tacı tahtı makamı
Birden başka istemem, neyleyeyim rakamı

Sana da kalmayacak, sen de yok olacaksın
Sen de tomurcuk gibi gün gelir solacaksın

ÇEKEMEM DİYEMEZSİN

Sarardı yapraklı, ömür denen ağacın
Biter diye bekleme bitmez gözyaşın acın,
Arkandan ağlayacak yalnız ananla bacın,

Şerefsizin adı beşar,
Bu utanmaz neden yaşar,
Bu gidişle sanıyorum,
Beşar Cehenneme koşar.

HEL YESTEVİLLEZİYNE YEALEMUNE VELLEZİYNE LA YEALEMUN

Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu der ayeti kerime,
Nasıl bir olsun bilen uymalı değil mi öğrendiklerine,
Bilmeyenin niçin ve nasıl bilmediğidir önemli olan,
Bilen bildiğiyle amel etmişse kavuşur nimetlerine,

Ne Kürtlük bir dindir, ne Türklük bir din,
Dünyaya aittir, bu tür kimlikler,
Cenneti kalıcı, bir mekan edin,
Irkçılık yapacak, cehennemlikler

Adı sanı duyulmaz nice padişahların,
Esbabı mazlumlardan, aldıkları ahların,
Kibir dünyada terfi, mahşerde tenzil sağlar,
Cehennem mekanıdır, zulüm yapan şahların.

Al birini vur ötekine,
Bunlar sarılmışlar kine,
Dünya malına tapmışlar,
Doğru cehennem sirkine.

Çekirdeği çıtlattım,
İnterneti tıklattım,
Yarim geliyor diye,
Balonları patlattım,

Düşmüş olsam da dara,
Net meçhul, belli dara,
Darayı yok sayarsam,
Çeksinler beni dara.

Dara benim fıtratım,

Kadın yoksa erkek de yok
Erkek yoksa kadın da yok
Birbirini yok sayana
Bilinsin ki Cennet de yok