Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mayıs ayının sonu
İnsanlıktır tek konu
Birbirine eşittir
Renklerin her bir tonu

Mayısın on dördünde
Neler bıraktık dünde
Eksiksiz sorulacak
Bize hesap gününde

Bir gün olsun yüzüme tebessümle baktın mı
Sımsıcak bir bakışla yüreğime aktın mı
Yakmışsın yüreğimi yakmışsın ta ruhumu
Hatırlamam gereken, güzel iz bıraktın mı.

Nihayetinde sen de herkes gibi öleceksin
Kim bilir belki ağlayacak belki de güleceksin
İki kapılı hanın giriş kapısından girdin
Çıkış kapısının da var olduğunu bileceksin

Bana benden yakın senden gayrı yok
Beni benden sakın ben bende bir ok
Üstüme çullanan düşmanım pek çok
Bir tek senin kapın çıkış yolumdur
Bu aciz günahkar senin kulundur.

Sakın canını sıkma ,,
Dürüst olmaktan bıkma ,,
Fıtratına tabi ol ,,
İnsan olmaktan çıkma.

Ve günlerden Pazartesi
Güçlü çıksın Hakkın sesi
Bitsin artık diliyorum
Bitsin milletin çilesi

Fırat ta benim gibi sevdalandı Dicle'ye,
Bu sevdadan dolayı, razı oldu çileye,

Dünya egemenliği zalimlerin elinde
Mazlumun itirazı cılız sesle dilinde
Bir damla suya hasret insanlığın çölünde

İnsan görünümünde zalim olan varlıklar
Çelişki girdabında yaşanır tezatlıklar

Ne gündüzüm ne gecem var,
Ne kelimem ne hecem var,
Üç yüz altmış derecem var,
Dağınık idim ciltlendim,
Hedefime kilitlendim.