Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ekim ayının on sekizinde
Netenyahu şeytanların izinde
Ne kadın ne yaşlı ve ne çocuklar
Asla öldürülmezler hiç bir dinde
Merhamet yok vicdan yok bu dinsizlerde

Laiklerin sınavı başarılı geçmedi
Millete kan kusturdu, laiklik denen olgu,
Bu millet giyeceği, elbiseyi seçmedi,
Dinsizlik laikliğin, içinde oldu dolgu.

Din kuralsız olamaz,
Kin sebepsiz olamaz,
İnsanım diyen insan,
Asla dinsiz olamaz.

Dünyalığı dinle satın alan ve almaya çalışanlara bir sözüm var,
Dini dünyalıkla satın alacağınızı sanıyorsanız aldanıyorsunuz.
Dünyalığınızı aldınız artık elinizi çekin dinden dini kullanmanıza gerek yok,
Varın siz dünyalığınız ve dünyalıkçılarla başbaşa kalın din tüccarları.

Dini siyasete alet edinen,
Bu tanıma girer, yalnız münafık,
Münafığın hükmü, bellidir dinen,
Münafık olamaz, mümine rafık.

Bunların amacı kendi çıkarı,

Çamur bulaşır edepsizden,
Başka ne beklenir dipsizden.

Dilimin döndüğünce
Aklımın erdiğince
Gördüğüm duyduğumca
Yazmaya odaklandım
Haksızlık karşısında
Yazmazsam dipten yandım

Dün boştum, teneke gibi ses,
Bu gün yine boşum, kalmadı heves,
Delik büyük yama küçük bir nefes,
Hadi beni gönderdiniz, siz direk mi dikeceksiniz dünyaya.

Her an çalışma zamanı
Ayırın sapla samanı
Direk olmadan yarattı
Yaratan şu asumanı

Eylül ayının ikisi günlerden Cumartesi
Zaman denen olgunun yoktur geri vitesi
Ne direksiyon bizde ne fren ve ne de gaz
Elçilerle sunulmuş hayatın reçetesi