Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ez çı bıkım, ez çı bıkım,
Ro bu tari, ez çı bıkım,
Baran bari ez çı bıkım,
Nabê erı, ez çı bıkım,

Bıbên gelo, ez çı bıkım,

Ax dayı
Dayıkamın,
Ez zanım tu nayı,
Dılımın jı kala feam nakı,
Şew dıbe, tu te ber çawımın,
...Xestınamın tuyi,

EZ DINALIM

Keko heyran ez dınalım,
Bê derman mayê külamın,
Tıxtor destı xwü bıkşine,
Hun bızanın ez ne halım.

Jı mıra dıben tü çıma dırevi..............Bana diyorlar sen niçin kaçıyorsun,
Ez dıbem heyım dıben tü derewi.....Ben varım diyorum onlar yalansın diyorlar,
Adem bavı meye, em gışt küre wi...Adem babamız biz onun çocuklarıyız,
Ew zi rewi bu ezi bume rewi............O da yolcu oldu ben de yolcu olmuşum,
Ez dırevım vere tü zi brevı.................Ben kaçıyorum gel sen de kaç.

Ne ayağımın altına alırım kimseyi,
Ne de başımın üstünde gezdirirm,
Ezdirecek olursam, önce nefsimi ezdiririm,
Sonrada okurum euzü besmeleyi.

Mart ayının yirmi biri
Attık mı yürekte kiri
Tüm varlıklar ölümlüdür
Ezel ebed Allah diri

Şiir oldum dilden dile gezerim
Şair oldum olacağı sezerim
Aklımı sorgular ve yargılarım
Nefsimi ayak altında ezerim

İnsanlıktır benim kırmızı çizgim
Diline dinine rengine bakmam
İnsanlığı söyler dildeki ezgim
Böylece kimseye pabuç bırakmam

İnsan gıbı geziler
İnsanları üziler
Zalımlar ve sapıklar
İnsanlığı eziler.

Allah'ın rızasıdır müminin meziyeti,
Edeptir dürüstlüktür nezakettir ziyneti
Müslümanım diyenin değil Müslümanlara
Hiç bir canlıya olmamalıdır eziyeti.