Çarşambadan Perşembeye
Her yanan mahkum sönmeye
Her insana nasip olsun
Hatadan geri dönmeye
Hangimiz toprağa dönmeyeceğiz
Hangimiz mum gibi sönmeyeceğiz
İnsanlıktan nasip almayanlara
Söyleyin hangimiz ölmeyeceğiz
Söylediğim ne varsa, benim kendi nefsime,
Gem vurmak istiyorum, ben kendi hevesime,
Biliniz ki kendimi, hep sesli uyarırım,
Uyarım hep sürecek, varınca son nefesime.
Çarşamba da geçecektir
Dünya bile göçecektir
Varılacak son mekânı
Herkes kendi seçecektir
Kimimiz sıradanız
Kimimiz sır adamız
Kimimiz öncü olduk
Kimimiz sonradanız
Gece Gündüze muhtaç
Tümsekler düze muhtaç
Bu aciz kardeşiniz
Fıtrata öze muhtaç
Şefkatli göze muhtaç
Nurani yüze muhtaç
Ramazan'ın son on günü
Muhtemel Kadir gecesi
Kâbedir müminin yönü
Yürekte aşkın hecesi
Haziran ayının son Perşembesi
İnsanın sınavı kendi enesi
Ananı babanı el üstünde tut
Çirkin sayılmıştır öf ve denmesi
Vardık bu son Perşembeye
Sözlerim bayana beye
Hala nefes alıyorsan
Tövbe eyle var secdeye
Vahiy ile geldi haber
Muhammed(S.A.V.)dir son Peygamber
Kurtuluşu arayana
Yoktur daha iyi rehber




-
Sema Sefa
-
Atila Yalçınkaya
-
Ömer Yalçın
Tüm Yorumlarsüper bir dörtlük çok beğendim maaşaallah
Yürekten kopan bir fırtına imiş, şiiriniz.
Herdem arar babamızı yollarda gözlerimiz.
selam ve dua ile
Sevda Kenti'nin Öyküsü’nü dinlemek ister misin?
İstersen son şiirime bir göz at… Sevgilerle.