Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kendine saygın varsa, sakın küfretme,
Muhatap saygısızsa, saygısıza benzeme,
Farkın kalır mı söyle, kendini bilmezlerden,
Susma hakkını kullan, adını sen kirletme.

Seni doğuran anayı,huzur evine atarsın,
Sonra kalkar çocuğuna, saygısız diye çatarsın,
Ne ektin ne bekliyorsun, ev bivefa ey hayırsız,
Hangi ahlak dürtüsüyle, huzur içinde yatarsın.

İbrahim(A.S.) İlah aradı,
Güneşi Ayı taradı,
Batanlar ilah olamaz,
Benim Rabbim batmaz dedi.

Arasan elbet bulursun,

SEN DE OYALAN

Dünyada her şey yalan, kimdir yalan olmayan,
Hangi güldür söyleyin, açılıp da solmayan,
Herşeyin bir ömrü var, yoktur ömrü dolmayan,

Geceler karanlık, mehtap istiyor,
Topraklar çatlamış, yağmur istiyor,
Çiçekler tomurcuk, açmak istiyor,
Şu yanan yüreğim,seni istiyor.

Kaybetmiş olsam da, senin yolunu,

Seni çok özlüyorum,
Seni çok istiyorum,
Bil ki kendimden bile,
Seni çok seviyorum,

İnandım seni seçtim, sensin bana muallim,
Seni tanımasaydı, helâk olurdu halim,
Seninle mana buldu, okuduğum her ilim,

Müşerref kıldı Rabbim, seni elçi kılarak,
Aleme Rahmet edip, bizlere göndererek.

Attığım her adımda, / Ben seni yaşıyorum,
Adını hatıramda, / Sürekli taşıyorum,
Her gün her an karşımda, / Engeller aşıyorum,

Her ne olursa olsun, / Seninle olacağım,
Ruhun ruhuma dolsun, / Yoksa ben solacağım,

Vema hellektül cinne vel ins, illa liya'büdun,(1)
Ayetin muhatabı olarak, sen ne anladın,
Kâinat yokken onu var eden Allah değil mi?
Böyle olmasına rağmen neden inanmadın,

İnandım ki Allah var
Hak yolunda felah var
Karanlık sürüp gitmez
Unutmayın sabah var.