Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yüzü oldukça güzel, göz rengi kara idi,
Konuşması düzgünce, güçlü anlayışlıydı,


Oğullarından biri, Yakup Aleyhisselam,
Birisi de Ays idi, Rum elinde yaşayan,

Sanmayın zayi olur, sarf edilen çabalar,
Her şeyi kayda alan, adil bir yaratan var,
Sen iyilik yapmaya sakın ha ara verme,
Hayırla iyileşir açılan tüm yaralar.

Beyaz kefen bile senin değilken,
Bu ne tafran böyle ey insanoğlu,
Bir nefeslik ömrü, sonsuz sanırken,
Aczinin farkına var insanoğlu.

Asarsın kesersin behey vicdansız,

Herkes için adalet,
Herkes için asalet,
Allah adili sever,
Asla sevmez atalet.

Dost görünen insanlar ihanet etmektedir,
Madem öyle düşmanı, dostunu iyi tanı,
Dostu tanımayanın zoruna gitmektedir,
Haine fırsat verme, tanı seni satanı.

Urfanın içinde,bir insan vardı,
Tevazu sahibi,kamil bir candı,
Gazeller türküler,onun dilinde,
Bütün insanlığa,elbet adandı.

O Allahın Resulu
Hakkın sevgili kulu
Gösterdi doğru yolu
Birlikte yürüyelim

Birlikte yürüyelim

Her şey bir gün kırılacak,
Durulacak her şey bir gün,
Kimi sılaya dönerken,
Kimisi olacak sürgün

Her şey bir gün yok olacak,
Bir tek sensin baki olan,
Yüce divan kurulacak,
Orda geçmez asla yalan,

Yüzündeki göz izi bana yabancı geldi

Benden başka bir bakış yüzüne nasıl değdi

Onla ki harap etti yaktı bütün dünyamı