Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bencillik biz olmanın önünde büyük engel,
Kibir insanlık için,şeytani olan çengel,
Bir yalnız yaratandır, insan da yaratılan.
Hadi kibiri bırak, Mevlana diyor ki gel.

Madem ki insan doğduk, gelin insan kalalım
İnsanım diyenlerden hayır dua alalım
Hiç kimsenin kimseden, bir farkı yok bilelim,
Biz insanız diyorsak, insanca davranalım

Şikayet etsem de fayda etmiyor
Üstüme çullanmış dertler gitmiyor
Karanlık geceler artık bitmiyor
Bilen varsa bana çözüm önersin
Yoksa desin artık böyle sönersin.

Biyolojik olarak, insanlar karındaşım,
İnançsal yaklaşımla, inananlar kardaşım,
Hısım olmak dururken, kimseye hasım olmam,
Adem'den geldik diyen, her kim varsa yoldaşım.

Ey misku amberım ey yasemenim,
Sensiz matem içine asumanım,
Bir tohum attın gönlüme yeşerdi,
Kasemim var ben senin semerenim.

Öksüz gibi bıraktın,giderken beni burda,
Bil ki içimi yaktın,ayrılırken vedada,
Göz yaşı olup aktın,seni andığım anda,
Her anımdasın benim,dolaşırsın kanımda.

Hadi git gideceksen,bırak beni halime,

Cehaleti yıkmak gerek
Tekebbürden çıkmak gerek
Müslümanım demek yetmez
İslamı yaşamak gerek

Çözüm yok saymak değil, çözüm rahatlatmaktır,
Eğileni kırmadan, yeniden doğrultmaktır,
Sorunu oluşturan, sebebi kurutmaktır,
Adil bir yaklaşımla, Hakkı üstün tutmaktır.

Karar artık Cumhurun,
Duymayana duyurun,
Adam gibi adamı,
Seçmek için buyurun.

Şakağıma dayanmış, buz gibi demir,
Kilon kaç para diye, savrulan emir,
Yerinde sayan zaman, buz tutmuş dünya,
Hadi güneşim dön de, zamanı kemir,