Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mümin Olmak
Sanmayın mümin olmak takke ile türbandır,
Mümin olan kişiler yaratana kurbandır,
Şerinden geçmiyorsa müminim diyen kişi,
Etle kemik içi içe, giydirilmiş torbandır.

KÜN

Akıl soyut olgu, eylemi somut
Evreni var etti, kün denen komut
Her şeyi var eden, bir olan Allah
Bu aciz de nasıl, tükensin umut

Adil olmazsa devlet
Avdet eder adavet
Allah'tan sonra millet
Milletsiz gelir zillet
Vesayet iradeye
Kasteden tek bir illet

İnsan dediğimiz muamma,
Sırları var benzemez cama,
Her zerresi bilmece gibi,
Çözmek çok zor boşa arama.

Ağıtlarda havardayım
Sanmayın ki hovardayım
Yaptığım beni tanımlar
Ha yoktayım ha vardayım

Sen gidersen benim başka kimim var dillerimde
Sicim olmuş gözyaşlarım ağlayan gözlerimde
Çıkarır mı bilmem beni bu kuytu köşelerde
Kim misafir eder beni gıyaben evlerinde

Özlem olmuş kor ateş yakıverdi bedenimi

On bir aydır yollardasın,
Hoş geldin Şehri Ramazan,
Gönlümüzün tahtındasın,
Hoş geldin Şehri Ramazan,

Kim ki doğru konuşmaz, adı olur yalancı
Yalancılar her daim, hakikate yabancı
Sonucu düşünmezler, ikazdan anlamazlar
Böyleleri oldukça toplumda bitmez sancı

Uykudan uyandım, secdeye yattım,
Tefekküre dalıp, şükürler ettim,
Yolunu kendime, doğru yol seçtim,

Şükürler olsun ki, beni yarattın,
Kur'anla kendini, bize tanıttın,

Kim mümin kim münafık,
Kimdir şeytana rafık,
Mümin münafık ile,
Olur mu hiç mutabık.