Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sevdamın pınarı sen,
Ömrümün çınarı sen,
Kararmış ufukların,
Tek yanan feneri sen.

FİLİZ
Serbest özgür dolaşırken birileri,
Bizi derdest edip götürdüler ileri,
Sorgu sual edemedik, bantladılar ağzımızı,
Duymadılar içimizde kalan çağrımızı.
İşkencehaneydi bizi götürdükleri yer,

Merhameti düştükten sonra hatırlayan insanlar,
Düşmeden önce onlardır milleti kazıklayanlar.

DOSTUM DEDİĞİNE

Düşene darbeyi dostları atar,
Yalana durmadan yalanlar katar,
Verdiği sözlerin üstüne yatar,

İnan ki hasretimden ararım
Biliyorsun ancak sana hayranım
Dön artık dön ki olsun bayramım
Dön ki artık bitsin zındanım

Yoktu senin aşkından öncesi

Kimse sormasın bana

Nerelisin sen diye

Kimse sormasın bana

Hüseyin'im diyene bak,
Hüseyin'den habersizdir,
Tekamüle düşman ahmak,
Edepten uzak densizdir.

Kalbimde sevgiler oldu bir kitap
Yazılanlar yalnız sanadır ithaf
Dolaşsan yazamaz onu bir sahaf
Hayat kitabımı sana yazmışım

Kitabın yazısı kırmızı kandır

Adem'den gelir genim,
Adem babamdır benim,
Alemlerin Rabbine,
Secde edenlerdenim.

Beni benden altı, gök gürültüsü,
Kelle koltuğumda, ben bir seyyahım,
Açıldı evrenin, berrak örtüsü,
Sonsuza dek sürsün, artık semahım.