Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İyilik güç istemez,
Yüreğin olgusudur,
Yürek şerle beslenmez,
Şer nefsin dolgusudur.

Ağlıyorum gözyaşlarım, hep içime akmakta,
Dışım elllere gülerken, içim beni yakmakta,
Bu hasretlik inan benim, içimi acıtmakta,

Ya beni burda bırakma, ya de sen gel yanıma,
Böyle senden ayrı kalmak, gitmektedir zoruma,

Ey takipten vazgeçen, gitme beni eleştir,
Ey kendine rol biçen, batıl yollar beleştir,
Sözler önemli amma, önemli olan iştir.
Ey takipten vazgeçen, gitme beni eleştir,

GeL BeyaZ MeleK

Mevsimlerden sonbahar,aylardan Eylül,
Ağrımakta vücudum, büzülmüş melül,
Nerelere kayboldu, ötmüyor bülbül,
Bülbülü dinlemiyor, solmuş olan gül.

Bunun adına hırs denir, hırs cehaletten de öte,
Ruhen tatminsizlik gelir, zarar verirler devlete,
Ne Allah korkusu vardır, ne de özüne saygı,
Hırs içlerini kemirir, girerler binbir surete,

Huzur

Arıyorsan huzuru
Terk et artık kusuru
Kendine saygı duyman
Huzurun tek unsuru

Varı var eden Hakken neden yoktan sayayım
Hakkın ihsan ettiği insanlıkla doyayım
Kalu belada Hakka sen Rabbimsin demiştim
Ben iblis değilim ki sözlerimden cayayım

Umduğumu bulamadım, bulduklarımla avundum,
Mutlulukların peşinden, koştum, koştum da yoruldum,
Döndüm de ruhuma baktım, boyun bükmüş bekliyordu,
Fırtınalar esti bana, harmanlar gibi savruldum,

İnsan hayaliyle yaşar, umudunu saklı tutar,

Olmaz senin gibisi, bilki hayranım sana,
Kendimi anlatayım, izin verirsen bana,
Seni tarif etmeye, sözcükler kifayetsiz,
Seni yazdı Allahım, şu garibin anlına,

Kelebekler gibiyim, gönlüm uçmak istiyor,

İnan ki çok pişmanım, kapında bekliyorum,
Hatamı kabul edip, bak özür diliyorum,
Şuursuzca davrandım, farkettim ki suçluyum,
Bugün dünden de fazla, seni çok seviyorum,

Pişmanım ben pişmanım, yanıyor işte canım,