Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Peygamber dahi olsa,kimse ilah olamaz,
Kendini bilemeyen, Allahı da bulamaz,
Sorsam desem ki size, bu gidişler nereye,
Hiç kimse diyemez ki, açılan güller solmaz.

Allahı tanımadan, tanımalısın kendini,
Kendini bilemezsen bilemezsin efendini.

Bütün çabam kendimi, tanımaya yönelik,
Kendini tanıyanlar, kula yapmaz kölelik,
Kendini bilmeyenin, burnu kaf dağlarında,
Yapmaya kalkışmakta, insana efendilik,

Dinde zorlama yoktur, tercihte herkes özgür,
Ya güzel şeyler anlat, veyahut hadi bögür,
İnanç mana işidir, göremez yüreği kör,
Şaşkın şaşkın bakana, derim sen kendini gör.

Irkçı olan herşeyi, kendisinin sayıyor,
Doğru yoldan batağa, ayakları kayıyor,
Kendisi efendi ya, gayrı onun kölesi,
Hesap günü pişmanlık, duyarak uyanıyor.

Şiir yüreğin kağıda yansımasıdır,
Şiir insanın hayatı anlatmasıdır,
Yanlışların karşısında susmamasıdır,
Aşktır şiir sevdadır şiir yürektir şiir,
Aşıkın sevgilisine, sadakatidir,
... Bazen şikayet bazen de sitemidir,

KERBELADA
Topraklar kana bulandı,
Çiçekler kanla sulandı,
Şeytan arada dolandı,
Kerbelada, Kerbelada.

Diyarbekır ban mı dıke,
Dıbe verı zılamamın,
Verı vi halımı mızke,
Kışandine dıranamın.

Xırab çı heyı tı ser mı,

Kes nebıjı bı kesım, kesı bı kes xwedıye,................Kimse kimsesizim demesin, kimsesizin kimsesi Allahtır.
Ciye dayık ferkliye, rehma xwede ser dıye,............Annenin yeri farklıdır, Allahın rahmeti Annenin üzerindedir,
Be vi meriti nabe, meriti feditiye,...........................Onsuz insanlık olmaz, insanlık utanma duygusudur.
Çar bı çar meri yeke, evı zi nebitiye.......................Dört dörtlük insan birdir, o da peygamberliktir.

Dıbem solin nemıre,
Kes meriti nebıre,
Bı solınra em heyın,
Kesi güla neçıre.